Witaj gościu, Jeśli czytasz tę wiadomość to znaczy że nie jesteś zarejestrowany. Kliknij i zarejestruj się by w pełni korzystać z wszystkich funkcji naszego forum.

Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Bliźnięta
#1
Bliźnięta
(łac. Gemini)
[Obrazek: thumb_581_10_11_07_1_47_48.jpg]




Bliźnięta to jeden z najbardziej znanych gwiazdozbiorów nieba zimowego.
Nazwa gwiazdozbioru wzięła się z mitologii greckiej od 2 przyrodnich braci Kastora i Polluksa. Obaj byli synami Ledy - królowej Sparty, lecz mieli 2 ojców - Kastor -króla Sparty Tyndareos, a Polluks - boga piorunów Zeusa (po którym odziedziczył nieśmiertelność). Po śmierci brata, Polluks chciał się podzielić swoją nieśmiertelnością z bratem - wtedy Zeus postanowił, że będą spędzać pół roku wśród gwiazd i pół roku w hadesie.

Od imion mitycznych braci wzięły się nazwy 2 najjaśniejszych gwiazd w konstelacji.:

Kastor - biała gwiazda typu A, odległa o 52 lata świetlne. W zasadzie jest to układ wielokrotny, średniej wielkości teleskop powinien ukazać nam 2 składniki A (2 mag) i B (3 mag) (w rzeczywistości także one są podwójnymi). W układzie jest jeszcze słabszy Kastor C, który również jest gwiazdą podwójną

Polluks - czerwony olbrzym typu K, o jasności 1,2 mag i masie 1,7-4 mas Słońca. Jest odległy od nas o 33,7 roku świetlnego. Jako ciekawostkę można dodać, że gwiazda posiada swoją planetę HD 62509 b o masie 2,3 masy Jowisza.


Najbardziej znanymi obiektami DS są:

M35 - jasna gromada otwarta, jeden z najefektowniejszych zimowych obiektów. W małej lornetce widoczna jako mgiełka, mniejsze teleskopy już nie powinny mieć problemów z jej rozbiciem, już nie mówiąc o większych Wink. M35 jak i inne jasne gromady otwarte najlepiej oglądać w dużym polu i małym powiększeniu

NGC 2158 - gromada otwarta, leży w pobliżu M35 (łatwo je złapać razem w 1 polu). W 8" ma postać mgiełki, duże teleskopy już powinny ją rozbić

NGC 2392 (Mgławica Eskimos) - chyba najbardziej znany przedstawiciel małych zwartych mgławic planetarnych w których można dostrzec kolor (w tym przypadku zielononiebieski). W niedużych powiększeniach ciężko rozróżnić ją od gwiazd, dlatego aby zobaczyć jej kształt potrzeba poweru min. 150-200x. (potrzeba do tego co najmniej średniego teleskopu, bo w małych będzie za ciemno).

Zachęcam wszystkich do opisywania własnych wrażeń z obserwacji tych obiektów jak i pozostałych obiektów DS znajdujących się w tej konstelacji Smile.
SW Newton 200/1200, SW refraktor 120/600, refraktor 60/700, lornetka Tento 10x50 http://charonx.ownlog.com/
Odpowiedz
#2
Obserwacje 10.12.2010 godz. 20.50 – 23.40

Wczoraj pogoda dopisała na kilka godzin więc wybrałem się na obserwacje.  Około 21.00 byłem już na stanowisku. Mróz nie dokuczał zbytnio , termometr pokazywał -5 stopni  Celsjusza za to  chwilami powiewał wiaterek potęgując uczucie zimna.  Na pierwszy ogień poszedł Jowisz który zbliżał się się już do pobliskiego  drzewa więc postanowiłem na niego zerknąć nim się za nim skryje.  Tego wieczoru seeing dopisywał, nawet w powiększeniu 300x obraz planety zbytnio nie pływał.  Do tarczy planety doklejony był jeden z księżyców Jowisza Io, który to stopniowo chował się za jej tarczą. W następnej kolejności  skierowałem teleskop na Plejady i jej gwiazdy skąpane w delikatnej mgiełce, M1 Krab – w mgławicy widoczne poszarpane jej brzegi oraz delikatne zarysy struktury.  Spojrzenie jeszcze na M42 i trapez i teleskop skierowałem na gwiazdozbiór Bliźniąt aby wyłapać w nim kilka obiektów:
NGC2392(Eskimos) – 8.60 mag SB: 6.80 – nieduża mgławica planetarna ,w powiększeniu 115x taka rozpaćkana gwiazda Smile . Najlepiej  prezentowała się w 300x,dostrzegalny delikatny zielononiebieski kolor. Łatwo dostrzegalna gwiazda centralna, środek mgławicy bardziej skondensowany a okrągła otoczka delikatniejsza.
[Obrazek: n2392.jpg]

NGC2342 – 12.60 mag SB: 13 – bardzo słaba galaktyka. Przy 115x dostrzegalna zerkaniem.  Powiększenie 214x ukazało słabą owalną mgiełkę widoczną na wprost, w jej centrum zerkaniem dostrzegalne jaśniejsze jądro.
[Obrazek: n2342.jpg]

NGC2420 – 8.30 mag SB: 13.04 – ciasna gromadka otwarta.  Najlepiej prezentowała się w 176x, jaśniejsze gwiazdki jak  szpilki, te słabsze tworzyły dla tych jaśniejszych jakby mglistą otoczkę.
[Obrazek: n2420.jpg]

NGC2371+NGC2372 – 11.20 mag SB: 10.50 – mgławica planetarna o dość nietypowym kształcie. Przy 115x wygląda jak kreska z rozpacikanymi  końcami  Smile. Przy 214x mgławica środkowa część kreski grubieje, doskonale do tej mgławicy pasuje określenie że wygląda jak cukierek  Wink .
[Obrazek: n2371.jpg]

NGC2415 – 12.40 mag SB: 12 – mała galaktyka leżąca na granicy Bliźniąt i Rysia.  Przy 214x dostrzegalny okrągły kształt obiektu, jasność obiektu delikatnie się zwiększała od jego brzegów po środek.
[Obrazek: n2415.jpg]

NGC2419 – 10.40 mag SB: 14.10 – gromada kulista leżąca już w Rysiu ale niedaleko granicy z Bliźniętami.  Przy 115x jest widoczna jako okrągła, dość wyraźna mgiełka w pobliżu jasnej  gwiazdy. Przy 300x gromady nadal nie udaje się rozbić, widać jedynie jakby niejednorodną strukturę tego obiektu. Ukazały się natomiast słabsze gwiazdy otaczające tą gromadę. Gromada jest godna uwagi z tego względu że leży w bardzo dużej odległości od ziemi 250 tys. lat świetlnych.  Jest przez to nazywana „Międzygalaktyczny wędrowiec”, naukowcy toczą spór czy nie jest to przypadkiem gomada kulista porwana przez Drogę Mleczną z innej galaktyki.
[Obrazek: n2419.jpg]

Obserwacje  zakończyłem o 23.40, w kilka minut całe niebo zasnuły chmury.  Nie widziałem szans na szybkie przejaśnienie więc spakowałem sprzęt, chociaż w planach było jeszcze kilka obiektów do zobaczenia no ale pogoda pokrzyżowała palny. Może następnym razem.
Meade LB 12”, Scopos 30, Meade UWA 18, Nagler 13T6,Pentax XF 8.5, ES 6.7 i 4.7, Orto 9,7,6,5 Orion Ultrablock, Celestron polaryzacyjny, Cheshire, kolimator laserowy, Unihedron SQM-L Nikon Action 12x50
Odpowiedz


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości