Witaj gościu, Jeśli czytasz tę wiadomość to znaczy że nie jesteś zarejestrowany. Kliknij i zarejestruj się by w pełni korzystać z wszystkich funkcji naszego forum.

Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
STS-133
#1
SPIS TREŚCI WĄTKU

1. Wstęp
http://astro4u.net/yabbse/index.php/topi...#msg244590
Odpowiedz
#2
STS-133

[justify]STS-133 to planowana 134 133 misja promu kosmicznego. Celem jest Międzynarodowa Stacja Kosmiczna. Lot LON dla tej misji będzie pełnić wahadłowiec Atlantis, po zakończeniu STS-132, jako LON-335. Endeavour w misji STS-134.

STS-133 będzie:
165. 164. amerykańskim załogowym lotem kosmicznym
134. 133. misją od misji STS-1, zarazem ostatnią misją programu STS
39. i ostatnim lotem Discovery *
36. i ostatnią 35. misją promu do ISS

Ostatnią Misję programu STS ma wykonać orbiter Discovery (OV-103), będący flagowym promem kosmicznym. Discovery wykonał wszystkie loty "return to flight", po katastrofach Columbii i Challengera (STS-26, STS-114, STS-121), oraz wyniósł na orbitę teleskop Hubble. Swoje loty Discovery rozpoczął w roku 1984, w samym tylko roku 1985 wykonał 4 loty. Miał zaplanowany lot z Bazy Sił Powietrznych Vandenberg na zachodnim wybrzeżu, jednak po katastrofie Challengera zrezygnowano z operacji wahadłowcami z tego miejsca. Discovery jest wyposażony w instalację SSPTS (Station-to-Shuttle Power Transfer System), która umożliwia transfer energii elektrycznej pomiędzy wahadłowcem a ISS (niezbędna konwersja 120V DC z ISS na 28V DC używanego na promie). Transfer możliwy jest w obu kierunkach, jednak system służy zasilaniu orbitera, co umożliwia wydłużenie przebywania wahadłowca połączonego z ISS o 4 dni. W czasie, gdy SSPTS jest aktywny, ogniwa paliwowe na wahadłowcu mogą pracować z mniejszym obciążeniem, co pozwala zaoszczędzić paliwo kriogeniczne zasilające ogniwa.

Misja STS-133 (ULF5) zaplanowana jest na 8 dni (rekord długości misji dla Discovery wynosi 15 dni 2 godziny 47 minut i 10 sekund w misji STS-131). W chwili obecnej wyznaczona data startu to 16 września 2010 roku, natomiast lądowanie planowane jest 24 września 2010 roku. Start tradycyjnie odbędzie się z przylądka Canaveral na Florydzie z kompleksu startowego 39A (jedynego dostępnego dla wahadłowców NASA). Będzie to misja realizowana wg schematu 8+1+2 (osiem dni misji podstawowej z możliwością przedłużenia o 1 dzień, oraz ewentualnie dodatkowe 2 dni dla celów lądowania). Misja nie przewiduje spacerów w przestrzeń kosmiczną (EVA), prócz wyjść w przestrzeń w razie konieczności, tutaj możliwy jest 1 spacer z ISS, oraz jak zwykle 2 w sytuacji awarii na pokładzie promu (niezamknięcie włazu przyłączy ze zbiornika zewnętrznego, niezamknięcie drzwi ładowni podczas powrotu). Tak krótki czas trwania misji oraz brak EVA wynika z chęci maksymalnego zwiększenia ładowności promu, co pozwoli dostarczyć większą ilość rzeczy na ISS.

W skład zestawu startowego oprócz Discovery, 2 rakiet pomocniczych na paliwo stałe (SRB) wchodzi zbiornik zewnętrzny nr 138 137 (zamiana ze zbiornika 138, który jest przeznaczony dla ostatniej misji), ostatnia sztuka, wyprodukowany przez zakłady MAF (Michoud Assembly Facility). Jest to zbiornik typu SLWT (Super Lightweight Tank), który miał swoją premierę w 1998 roku w ramach misji STS-91. Po wykorzystaniu zbiornika ET-138 ET-137 w misji STS-133 zostaną do użycia 2 3 sztuki:
- ET-138, typu SLWT, przeznaczony dla misji STS-134, ostatniej w manifeście lotów
- ET-122, także typu SLWT, który został uszkodzony podczas huraganu Katrina. Ekipa zakładu MAF dokonała w międzyczasie naprawy i jest on zdolny do lotu (zaplanowany do ewentualnej misji LON-335).
- ET-94, zbiornik starszego typu (LTW), zasadniczo nieużyteczny do lotów w kierunku ISS z powodu zbyt dużej masy własnej.

Przygotowania ET-138 idą zgodnie z planem, jego przybycie na pokładzie barki do KSC jest planowane na 5 lipca. Natomiast połączenie z SRB na 20 lub 22 lipca. Wyjazd promu do VAB planowane jest na 9 sierpnia, natomiast wyjazd zestawu na wyrzutnię zaplanowano na 16 sierpnia.



CELE MISJI:

Discovery ma za zadanie przetransportować do ISS:
- EXPRESS Logistics Carrier 4 (ELC4),
- Permanent Multi-Purpose Module (PMM)

Schemat ułożenia ładunku w ładowni wahadłowca:

[Obrazek: P3.jpg]

ELC numer 4 jest platformą na której będą umieszczone części zapasowe oraz inne niezbędne urządzenia dla dalszego funkcjonowania ISS. Platforma ta zostanie zainstalowana za pomocą ramienia SSRMS na kratownicy stacji.

Permanent Multi-Purpose Module (PMM), czyli stały wielofunkcyjny moduł będzie ostatnim dostarczonym elementem amerykańskiej części ISS (USOS). Moduł ten powstanie poprzez modyfikację jednego z MPLM (Wielofunkcyjnych Modułów Logistycznych). Aktualnie do przebudowy jest przewidziany moduł Leonardo, który odbył najwięcej lotów do ISS, w tym także ostatni z lotów MPLM do ISS - STS-131.

Niezbędne modyfikacje MPLM, przekształcające go w PMM, dotyczą przede wszystkim:
- przebudowy zewnętrznych paneli osłonowych, które mają ulec wzmocnieniu, pokryciu od wewnątrz powłoką kewlarową. Aby przyśpieszyć tą przebudowę, panele do przebudowy pochodzą z modułu Donattello, który nigdy nie poleciał w kosmos. Poniżej zdjęcie modułu Donattello pozbawionego paneli:
[Obrazek: index.php?action=dlattach;topic=7179.0;a...8655;image]


Po zakończeniu misji STS-131 nastąpi wymiana paneli w Leonardo na docelowe. Wzmocniona osłona jest przygotowywana przez producenta MPLM oraz innych ciśnieniowych modułów stacji firmę Alenia Aerospazio z Turynu we Włoszech.
- deinstalację niepotrzebnego wyposażenia MPLM, celem odchudzenia modułu.
- montaż systemów wspomagających długotrwałe przebywanie modułu w strukturze ISS

Przebudowa modułu Leonardo rozpocznie się niezwłocznie po zakończeniu misji STS-131, pod koniec kwietnia, gdy zostanie przetransportowany do SSPF (Space Station Processing Facility). W połowie maja powinien zakończyć się proces rozbiórki modułu z konfiguracji do lotu STS-131, potem nastąpi proces składania PMM. W połowie czerwca powinny nastąpić testy PMM, do połowy lipca natomiast powinien się zakończyć proces montażu regałów wewnątrz modułu. W drugiej połowie sierpnia powinno nastąpić zamknięcie modułu, ostatnie ważenie i załadowanie do pojemnika transportującego ładunek. Biorąc pod uwagę ten harmonogram nie zostanie spełnione wymaganie, aby jeszcze w 1 połowie sierpnia dostarczyć ładunek na platformę startową. Właśnie przygotowanie ładunku jest największym zagrożeniem dla terminowego przygotowania misji (pomijając czynniki zewnętrzne).

PMM będzie pełnił funkcję magazynowo-logistyczną na ISS. W związku z planowanym nasileniem badań naukowych, będzie to odpowiednie miejsce do długotrwałego przechowywania zapasów, części zamiennych, które aktualnie często przechowywane są w modułach laboratoryjnych (głównie Columbus i Kibo). PMM zostanie dołączony w strukturze ISS do dolnego węzła modułu Unity (Node 1), tam gdzie pierwotnie miał zostać dołączony moduł Tranquility (Node 3):
[Obrazek: A420.jpg]


ZAŁOGA:

[Obrazek: 410817main_jsc2005e21973_small_thum.jpg]
Steven W. Lindsey      CDR 5 lot, NASA, USA

[Obrazek: 410819main_jsc2008e039695_small_thum.jpg]
Eric A. Boe                 PLT 2 lot, NASA, USA
[Obrazek: 410818main_jsc2007e034405_small_thum.jpg]
Benjamin A. Drew, Jr.   MS  2 lot, NASA, USA
[Obrazek: 410821main_jsc2009e049819_small_thum.jpg]
Michael R. Barratt        MS  2 lot, NASA, USA
[Obrazek: 410820main_jsc2009e018972_small_thum.jpg]
Timothy L. Kopra         MS  2 lot, NASA, USA
[Obrazek: 419859main_stott_tn_100.jpg]
Nicole M. Stott           MS  2 lot, NASA, USA


Załoga rozpoczęła przygotowania w końcówce roku 2009. Warto nadmienić, iż Steven W. Lindsey jako wieloletni i wielce doświadczony astronauta (ustąpił z pozycji szefa astronautów, aby odbyć ten lot) ma być kapitanem ostatniego lotu STS. Zatem w sytuacji zmian w manifeście lotów istnieje prawdopodobieństwo zmian w obsadzie. Ponadto istnieje prawdopodobieństwo redukcji załogi lotu, nawet do 4 osób. Priorytetem dla tej misji jest zmaksymalizowanie nośności dla ładunku użytecznego do ISS.

CIEKAWOSTKI:

Na pokładzie Discovery poleci na ISS robot o humanoidalnych cechach Robonaut 2 wyprodukowany przez General Motors. Jest to prototyp, niezdolny do funkcjonowania w próżni. Jego użytkowanie i testowanie ma posłużyć dalszym pracom nad maszynami zdolnymi współpracować z człowiekiem w warunkach mikrograwitacji.

Cele misji STS-133 były wielokrotnie modyfikowane. W dawnych czasach, jeszcze gdy program Constelation nie był opóźniony omawiana misja (razem z STS-132) była określana jako CLF (Contingency Logistics Flights), istniało prawdopodobieństwo rezygnacji z tych misji logistycznych. Sytuacja ulegała zmianie, środowiska naukowe naciskały na wysłanie na orbitę AMS-2, zaczęto rozważać inne opcje. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na oznaczenie misji (ULF5). Miała być to typowa misja logistyczna, polegająca na dostawie zapasów i części. Pierwotnie w ładowni promu miały lecieć  2 platformy ELC, numery 3 i 4. Główna zmiana nastąpiła, gdy w manifeście pojawiła się misja STS-134, mająca wynieść  AMS-2. Zdecydowano wtedy przenieść do nowej misji jedną z platform logistycznych, a w zwolnione miejsce umieścić MPLM z ładunkiem dla wnętrza stacji. Od momentu ogłoszenia końca lotów wahadłowców pojawiały się pomysły, aby pod koniec programu STS zostawić jeden z MPLM w strukturze stacji. Specjaliści i znawcy tłumaczyli, że MPLM nie ma możliwości trwałego i długoterminowego przebywania w otwartej przestrzeni kosmicznej, a niezbędna modyfikacja jest czasochłonna i kosztowna, zważywszy na schyłek funkcjonowania wahadłowców i niepewność finansowania ISS w perspektywie kolejnych dekad. W końcu jednak nastąpiła zmiana podejścia, zapewniono funkcjonowanie ISS przez kolejną dekadę, jako program, który działa i w końcu „rozwija skrzydła”. Istniejący w głowach pomysł o pozostawieniu MPLM został zaakceptowany. Nastąpiło to dość późno i blisko roku 2010, będącego rokiem końca programu STS. Wtedy to powstała współczesna misja STS-133, która następnie została przesunięta na koniec manifestu, aby zapewnić czas na zaprojektowanie i wykonanie modyfikacji MPLM na PMM. W ten sposób z misji typowo logistycznej, będącej początkowo jedynie misją dodatkową, STS-133 stało się misją montażową (Assembly Flight). Dochodzimy do paradoksu, w którym mamy niewłaściwe oznaczenie misji. Misje montażowe określano liczbą z dodatkiem litery oznaczającej, czyja to misja. Jednak ze względu na porządek w papierach i ciągłość nazewnictwa nie praktykuje się zmian oznaczeń misji.

Pojawił się pomysł, aby pierwszorzędnym lądowiskiem dla Discovery była Baza Sił Powietrznych Edwards w Kalifornii. Miało to umożliwić przelot wahadłowca na grzbiecie SCA (przystosowanego do tego celu Boeinga 747) przez Stany Zjednoczone w pożegnalnym locie. Oczywiście w czasie pożegnalnej trasy wielokrotne postoje, także dla celów dokumentalnych. Póki co nie ma jednoznacznego potwierdzenia tego faktu. Oficjalna strona NASA nadal podaje KSC, jako miejsce lądowania, choć niektóre źródła podają EAFB.

Discovery w misji STS-133 nie będzie posiadał w ładowni ramienia OBSS (Orbiter Boom Sensor System). Jest to spowodowane chęcią zmaksymalizowania nośności w ostatniej misji promu do ISS, co jak wspominałem jest niezmiernie istotne w tej misji. Nie oznacza to jednak rezygnacji z inspekcji "spodu" wahadłowca. Przegląd powłoki termicznej promu odbędzie się za pomocą OBSS, który misja STS-134 pozostawi na ISS. Podobny manewr był wykonany, gdy transportowano na ISS największy moduł ciśnieniowy, japońskie laboratorium Kibo (misja STS-124, wykonana także przez Discovery). Wtedy OBSS razem z Kibo nie zmieściłyby się do ładowni, w STS-133 chodzi wyłącznie o masę. W odróżnieniu jednak do misji STS-124, tym razem Discovery nie zabierze OBSS na Ziemię. Ramię pozostanie na stałe w strukturze ISS, aby w razie potrzeby służyć jako przedłużenie dla ramienia Canadarm2 (SSRMS).

* W związku ze zmianą kolejności lotów, prawdopodobnie nastąpi także zmiana przydziałów wahadłowców. Chodzi o misję LON dla ostatniego lotu w harmonogramie czyli STS-134. Orbiterem w ewentualnej misji LON-335 miałby zostać prom Discovery, po powrocie z omawianej tutaj misji STS-133. Wahadłowiec Antlantis po misji STS-132 zakończyłby loty (pierwotnie miał zakończyć loty po misji STS-125). Co ciekawe, w takim przypadku załogę LON-335 stanowiłaby grupa astronautów z lotu STS-133.

WAŻNA INFORMACJA

W związku z problemami z terminowością misji STS-134 oraz napiętym harmonogramem przebudowy modułu Leonardo istnieje duże prawdopodobieństwo zmian w manifeście lotów STS, w szczególności w przesunięciu STS-134 w prawo na osi czasu, za STS-133. W takim przypadku istnieje możliwość zmian w składzie załogi, zgodnie z informacjami powyżej. Ponadto nadal niejasna jest sytuacja z ilością członków załogi.


W związku z opóźnieniem startu STS-134, spowodowanym konieczną przebudową ładunku użytecznego, został zmieniony manifest lotów. Nadal nie są znane końcowe ustalenia odnośnie załogi misji STS-133, w tym w szczególności kapitana lotu. Wbrew sugestiom powyżej, prawdopodobnie nie będzie zmian na tym stanowisku. Biorąc pod uwagę zasadę obsadzania lotów LON istnieje szansa, że Steven W. Lindsey będzie na liście załogi LON-335, jednak z minimalną szansą odbycia tej misji.

Materiał będzie uzupełniany na bieżąco, oraz korygowany w razie potrzeb.


UZUPEŁNIENIA:
- rzecz o OBSS
- rzecz o lądowaniu
- harmonogram przebudowy MPLM
- 2010.04.25 - dodano opis ET
- 2010.04.25 - dodano obszerniejszy opis Discovery
- 2010.04.27 - uwzględnienie opóźnienia STS-134, kwestii obsady pozycji kapitana, odstawienia promu Atlantis
- 2010.05.11 - zamiana zbiornika zewnętrznego dla misji, w związku ze zmianą kolejności lotów
[/justify]
Odpowiedz
#3
(23.04.10, 19:51)perian link napisał(a): STS-133 będzie:
36. i ostatnią misją promu do ISS
Chyba to troche zmylkowo ujales. Celem nastepnej STS-134 jest tez ISS.
Odpowiedz
#4
Bardzo fajny, ciekawy opis - dzięki Perian Smile
GG 8698011
Odpowiedz
#5
(23.04.10, 19:59)olasek link napisał(a): Chyba to troche zmylkowo ujales. Celem nastepnej STS-134 jest tez ISS.

Na chwilę obecną STS-134 leci wcześniej. To miałem na myśli pisząc te statystyki.
Odpowiedz
#6
Mój wstęp jutro.
Odpowiedz
#7
fajny wstęp dzięki!
Odpowiedz
#8
(23.04.10, 20:03)perian link napisał(a): Na chwilę obecną STS-134 leci wcześniej.
Ooops, nie wiedzialem!
Odpowiedz
#9
Pojawiła się szansa, że będzie STS-136 z wykonaniem Discovery'ego.

Przeglądając internet natrafiłem na jakąś anglojęzyczną stronę z informacją, iż loty mogą zostać zmienione tzn.
STS-132 Atlantis - maj 2010
STS-133 Discovery - sierpień 2010
STS-135 Atlantis - wrzesień 2010
STS-134 Endeavour - listopad 2010
STS-136 Discovery - grudzień 2010/styczeń 2011
Odpowiedz
#10
(23.04.10, 20:25)Wahadłowiec4 link napisał(a): Pojawiła się szansa, że będzie STS-136 z wykonaniem Discovery'ego.

Przeglądając internet natrafiłem na jakąś anglojęzyczną stronę z informacją, iż loty mogą zostać zmienione tzn.
STS-132 Atlantis - maj 2010
STS-133 Discovery - sierpień 2010
STS-135 Atlantis - wrzesień 2010
STS-134 Endeavour - listopad 2010
STS-136 Discovery - grudzień 2010/styczeń 2011

Pierwsze pytanie: jaka strona?
Drugie pytanie: co wchodzi w zestaw startowy dla misji LON dla tej niby STS-136? Jaki wahadłowiec, jaki zbiornik ET? Numery poproszę.
Trzecie pytanie: jaki ładunek?

Misja STS-136 istniała w manifeście, ale przed wypadkiem Columbii. Celem misji montażowej do ISS (oznaczenie 18A) było dostarczenie CRV.
http://www.astronautix.com/flights/sts136.htm
Odpowiedz


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości