Witaj gościu, Jeśli czytasz tę wiadomość to znaczy że nie jesteś zarejestrowany. Kliknij i zarejestruj się by w pełni korzystać z wszystkich funkcji naszego forum.

Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Słabe roje z okolic Woźnicy
#1
W trakcie całych wakacji rosła aktywność meteorowa na niebie,
obserwowaliśmy liczne meteory z kompleksu Wodnika (w tym efektowne
alfa-Caprikornidy znane z poprzednich wątków) oraz klasyczne Perseidy.
Meteorowe niebo nie zaprzestaje swej aktywności i kolejno na przełomie
sierpnia i września zaczynają promieniować roje alfa i delta Aurygidów
(AUR i DAU) oraz Piscydów (SPI). AUR, DAU i SPI to oficjalne skróty
odpowiednich rójów nadanych im przez International Meteor Organization
(IMO).

Najbardziej aktywne spośród tej trójki są AUR i zaczynają być widoczne
na niebie już od 25 sierpnia. W dni maksimum, które przypada 1 września
- czyli 2 dni przed nowiem Księżyca - jest szansa zaobserwowania do
kilku meteorów z tego roju. Będą one zdawać się wybiegać z miejsca
położonego 2.5 stopnie na południe poniżej linii łączącej Kapellę (alfę
Woźnicy) oraz Menkalinana (bety Woźnicy). Poniżej przedstawiamy mapkę
przedstawiającą ruch radiantów AUR i DAU na niebie. Od czasu do czasu
rój ten sprawia miłe niespodzianki w postaci większej aktywności o czym
piszemy później. Meteory z tego roju jak i z roju DAU są zjawiskami
szybkimi i bardzo szybkimi osiągając prędkości kątowe ponad 30 stopni na
sekundę!

[Obrazek: aur.gif]
Rysunek 1: Położenie radiantów alfa i delta Aurygidów IMO

Rój alfa Aurygidów został odkryty przez niemieckich obserwatorów Cuno
Hoffmeistera i A.Teichgraeberga w nocy z 31 sierpnia na 1 września.
Mieli oni możliwość zaobserwowania do 30 meteorów w ciągu godziny. Ich
średnia jasność wyniosła 2.62 wielkości gwiazdowej. Aż 74 % alfa
Aurygidów jaśniejszych od 3.5 magnitudo pozostawiało ślady. Pozycja
wyznaczonego z tychże obserwacji radiantu pozwoliła V. Guth'owi na
połączenie AUR z kometą Kiess (1911 II). W roku 1948 roku Hoffmeister w
książce "Meteorstrome" zauważył iż wybuch z roku 1935 jest co najmniej
dziwny ponieważ kometa Kiess przechodziła przez swoje peryhelium 24 lata
wcześniej. Ze swoich obserwacji z lat 1911, 1929 i 1930 Hoffmeister
wywnioskował, że AUR były widoczne od przejścia komety Kiess przez
peryhelium, ale nie ma podstaw aby był to stale obecny rój.

W latach 1979-80 australijczycy (Western Australia Meteor Section)
obserwowali aktywność na poziomie ZHR = 8-9 (*). Co dziwne w 1979 roku
maksimum aktywności było obserwowane 2 września natomiast w rok później
dopiero 6 września! Najnowsze analizy danych wizualnych z lat 1988-2000
zostały opublikowane przez Audris Dubietis'a i Rainera Arlt'a na łamach
czasopisma WGN (30:2, str. 22-31). Pokazują iż aktywność AUR poza
maksimum wynosi ZHR około 7.

Od tego czasu obserwowano jeszcze dwa znacze maksima - w roku 1986 i
1994 na poziomie ZHR = 30 - 40. Oznacza to niezbicie iż któryś z
wybuchów w latach 1936-85 były po prostu przeoczone przez obserwatorów.
Tym samym zachęcamy do wykonywania obserwacji meteorów na początku
września.

Zainteresowanych włączeniem się w obserwacje meteorów, które mają
wartość naukową a zarazem pasją, zachęcam do odwiedzenia stron
internetowych "Pracowni Komet i Meteorów" - http://www.pkim.org. Obecnie
prężnie rozwijamy obserwacje wizualne meteorów, teleskopowe,
fotograficzne oraz za pomocą kamer przemysłowych (Polish Fireball
Network). Zachęcamy do współpracy.

Kamil Złoczewski

(*) ZHR - Zenitalna Liczba Godzinna, czyli ilość meteorów obserwowana w
ciągu godziny, przy widoczności granicznej 6.5 magnitudo, gdy radiant
danego roju jest w zenicie;

Źródła:

1. American Meteor Society, http://comets.amsmeteors.org
2. International Meteor Organization, http://www.imo.net
Odpowiedz


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości